Pont du Gard

Pamiętam, że jeszcze jako dziecko, miałam w domu (nadal mam) taką książkę. Pomyślałam sobie wtedy, że fajnie było by zobaczyć wszystkie 100 cudów świata, które tam wymieniono. Do tej pory udało mi się odwiedzić kilka z nich. Jednym z ostatnich był słynny, najwyższy (48 m), rzymski akwedukt. 

Mowa oczywiście o Pont du Gard.

Zbudowano go w latach 26 p.n.e - 16 p.n.e. z polecenia Marka Agrypy. Akwedukt zaopatrywał Nîmes w wodę, ze źródła w pobliżu Uzès. Mosty, rowy i tunele były tak zaprojektowane, by dostarczać 20 mln litrów wody dziennie, na odległość 50 km. Trafiała ona do zbiornika o średnicy 6 m, skąd rozprowadzana była do domów, term i fontann. 

Dwa dolne poziomy służyły jako most, najwyższym płynęła woda. 

W I w. Nîmes wyludniło się i akwedukt stał się niepotrzebny. W średniowieczu środkowy poziom służył pieszym, potem jako most dla pojazdów, ale wkrótce zaczął popadać w ruinę. Na szczęście w XIX w. podjęto się jego renowacji.

Jeszcze do niedawna wstęp na most był bezpłatny. Płaciło się tylko 8 euro za parking. Obecnie kwota ta wzrosła do 18 euro za zaparkowany samochód.

W drodze powrotnej pojechaliśmy do niedaleko położonego Avignon, ale upały skutecznie zniechęciły nas do dłuższego pobytu w tym mieście.

Więcej o Awinion znajdziecie w mojej wcześniejszej relacji.