Skip to main content

Two weeks in Poland

Lecąc do Polski na święta spodziewałam się śniegu i mrozów, czyli całkiem odmiennej pogody niż mam tutaj. Niestety śnieg padał tylko 23 grudnia, a na drugi dzień śladu po nim nie było.

Co zatem można robić w Polsce przez dwa tygodnie? 
- spędzić święta z rodziną (jak się ma dużą rodzinę to jest co robić)
- spotkać się ze znajomymi (z niektórymi niestety nie mogłam się spotkać)


- uczcić Nowy Rok w Poznaniu


- zobaczyć największą szopkę w Polsce ( prawdopodobnie i w Europie)


- pojeździć na łyżwach


i pochodzić po lesie w poszukiwaniu jeleni i dzików


A także mnóstwo innych rzeczy, o których nie będę wspominać. Były też inne plany, ale z braku czasu nie zostały one zrealizowane.

Comments

  1. ja tez zaluje, ze nie bylo sniegu :)
    widze, ze podobnie spedzilas czas jak ja- tyle, ze ja bardziej leniwie, wiekszosc czasu poswiecilam na pochlanianie ksiazek ;P

    ReplyDelete
  2. A ta szopka to gdzie była do zobaczenia? Chyba nie w Poznaniu??

    Ślicznie wyszłaś na pierwszym zdjęciu!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dziękuję, a szopka właśnie jest w Poznaniu :)w kościele św. Franciszka Serafickiego przy Placu Bernardyńskim na Garbarach. Więc masz jeszcze okazję ją zobaczyć :)

      Delete
  3. fajny blog, sliczne miejsca. musze czesciej tu zagladac. pozdrawiam. Monika

    ReplyDelete
  4. great hat!!
    kisses


    Angela Donava

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Polskie akcenty w Paryżu

Pomysł na napisanie tego postu zrodził się podczas spacerów po Paryżu. Piszę w liczbie mnogiej, gdyż nie był to jeden spacer. Przemierzając ulice stolicy Francji, zauważyłam, że kilka z nich ma nazwy związane ze znanymi polskimi osobistościami, bądź bezpośrednio z Polską. Zaczęłam więc robić zdjęcia i wrzucać je na moim profilu fejsbukowym.  Zaprzestałam, gdy uznałam, że może to być fajny pomysł na post. Nie wiem, czy Londyn, Barcelona, Rzym mogą poszczycić się aż tyloma nazwami, ale Paryż naprawdę pozytywnie mnie zaskoczył. Piąta dzielnica. Na tej ulicy znajduje się Muzeum Curie, o którym już kiedyś wspominałam ( tutaj) .  Ulica o takiej samej nazwie, jest również w Ivry-sur-Seine. Zaraz obok stacji metra M7.   Na cześć Marii Curie nazwano także skwer, w okolicach Gare D'Austerlitz.   W czwartej dzielnicy, tuż przy dziedzińcu Katedry Notre-Dame, mamy taką oto tablicę.   Za to w pierwszej dzielnicy, ...

Fields of lavender

   Prowansja to region słynący z upraw lawendy. Od połowy czerwca można podziwiać piękne lawendowe pola i upajać się niesamowitym zapachem. Korzystając z ładnej pogody, która na Południu Francji nie należy do rzadkości, udaliśmy się w okolice Lac de Sainte-Croix.    Jezioro zachwyciło mnie pięknym turkusowym kolorem. Jak się później dowiedziałam, jest to sztuczne jezioro zaporowe, powstałe dopiero w 1973 r. Aby je utworzyć zalano okoliczne pola i dwie wioski. Jedną z nich odbudowano 400 m dalej.    Spodziewałam się, że po drodze będzie mnóstwo pól lawendowych, a zobaczyliśmy tylko dwa. Widocznie wybraliśmy się w mniej lawendowe tereny. Pola nie były jeszcze w pełni rozkwitnięte, ale zapach czuć było w powietrzu.    Mimo wszystko warto było pojechać. Zbiory zaczynają się pod koniec lipca, więc mam nadzieję, że do tego czasu wybierzemy się tam ponownie.

Pont du Gard

Pamiętam, że jeszcze jako dziecko, miałam w domu (nadal mam) taką książkę . Pomyślałam sobie wtedy, że fajnie było by zobaczyć wszystkie 100 cudów świata, które tam wymieniono. Do tej pory udało mi się odwiedzić kilka z nich. Jednym z ostatnich był słynny, najwyższy (48 m), rzymski akwedukt.  Mowa oczywiście o Pont du Gard. Zbudowano go w latach 26 p.n.e - 16 p.n.e. z polecenia Marka Agrypy. Akwedukt zaopatrywał Nîmes w wodę, ze źródła w pobliżu Uzès. Mosty, rowy i tunele były tak zaprojektowane, by dostarczać 20 mln litrów wody dziennie, na odległość 50 km. Trafiała ona do zbiornika o średnicy 6 m, skąd rozprowadzana była do domów, term i fontann.  Dwa dolne poziomy służyły jako most, najwyższym płynęła woda.  W I w. Nîmes wyludniło się i akwedukt stał się niepotrzebny. W średniowieczu środkowy poziom służył pieszym, potem jako most dla pojazdów, ale wkrótce zaczął popadać w ruinę. Na szczęście w XIX w. podjęto się jego renowacji. ...