Skip to main content

Basilique cathédrale de Saint-Denis


W poprzednim poście pisałam o katedrze w Chartres, a dzisiejszy post będzie o bazylice w Saint-Denis.
Miejscowość ta położona jest na północ od Paryża, więc znajduje się w rejonie, w którym nie warto przebywać ze względów bezpieczeństwa. My byliśmy tam w ciągu dnia, ale i tak nieunikneliśmy kilku niemiłych incydentów. Była to więc moja pierwsza i mam nadzieję, że ostatnia wizyta w Saint-Denis.

Co można powiedzieć o samej bazylice?

Jej obecną budowę rozpoczęto w XII wieku, ale początki sięgają V wieku. Od VI do XIX wieku świątynia klasztorna była miejscem pochówku królów Francji.
W nekropolii tej pochowano 42 królów, 32 królowe, 63 księciów i księżnych. Do dzisiaj pozostało ponad 70 grobów. W bazylice dawniej znajdował się skarbiec, w którym oprócz relikwi przechowywano insygnia koronacyjne oraz inne kosztowności królów Francji.




W 1793 r. podczas rewolucji, bazylika została obrabowana i zdewastowana przez tłum. Następnie z rozkazu parlamentu rewolucyjnego, zbeszczeszczono groby królewskie. Wszystkie otkryte szczątki wrzucono do dwóch rowów, które zalano wapnem i zasypano ziemią. Niektóre ciała odnaleziono i przeniesiono ponownie do krypty. 

W 1824 r. zmarł Ludwik XVIII i był on ostatnim królem Francji pochowanym w Saint-Denis. 
Groby można oglądać w krypcie,






jak i w części kościelnej.









Może ktoś wie, w jakim celu umieszczano te pieski?



Nazwa miejscowości pochodzi od imienia pierwszego biskupa Paryża, patrona Francji, który zginął śmiercią męczeńską (zm. 250-258). To właśnie w miejscu gdzie został pochowany zbudowano opactwo, a następnie bazylikę.


Comments

  1. Pieski umieszczano prawdopodonie jako symbol wierności.

    ReplyDelete
  2. Francuska architektura gotycka nie przestanie mnie chyba nigdy zachwycać! Zdjęcia z wnętrza, szczególnie te, na których widać witraże i łuki skradły moje serce :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ja też lubię gotyckie budowle i witraże. W Chartres jest szkoła i muzeum witraży, ale niestety tam nie poszliśmy.

      Delete
  3. Bardziej prawdopodobną przyczyną jest fakt, że nagrobki z tego okresu stawiane były w pozycji wertykalnej (pionowej), pieski stanowiły swoistą podporę dla stóp, tak by postacie nie "zwisały".
    Zauważ, że pomniki z późniejszego okresu takich ozdób już nie mają.
    Irez

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dziękuję za informację, nigdy bym o tym nie pomyslała. Piszesz blog?

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Polskie akcenty w Paryżu

Pomysł na napisanie tego postu zrodził się podczas spacerów po Paryżu. Piszę w liczbie mnogiej, gdyż nie był to jeden spacer. Przemierzając ulice stolicy Francji, zauważyłam, że kilka z nich ma nazwy związane ze znanymi polskimi osobistościami, bądź bezpośrednio z Polską. Zaczęłam więc robić zdjęcia i wrzucać je na moim profilu fejsbukowym.  Zaprzestałam, gdy uznałam, że może to być fajny pomysł na post. Nie wiem, czy Londyn, Barcelona, Rzym mogą poszczycić się aż tyloma nazwami, ale Paryż naprawdę pozytywnie mnie zaskoczył. Piąta dzielnica. Na tej ulicy znajduje się Muzeum Curie, o którym już kiedyś wspominałam ( tutaj) .  Ulica o takiej samej nazwie, jest również w Ivry-sur-Seine. Zaraz obok stacji metra M7.   Na cześć Marii Curie nazwano także skwer, w okolicach Gare D'Austerlitz.   W czwartej dzielnicy, tuż przy dziedzińcu Katedry Notre-Dame, mamy taką oto tablicę.   Za to w pierwszej dzielnicy, ...

Pont du Gard

Pamiętam, że jeszcze jako dziecko, miałam w domu (nadal mam) taką książkę . Pomyślałam sobie wtedy, że fajnie było by zobaczyć wszystkie 100 cudów świata, które tam wymieniono. Do tej pory udało mi się odwiedzić kilka z nich. Jednym z ostatnich był słynny, najwyższy (48 m), rzymski akwedukt.  Mowa oczywiście o Pont du Gard. Zbudowano go w latach 26 p.n.e - 16 p.n.e. z polecenia Marka Agrypy. Akwedukt zaopatrywał Nîmes w wodę, ze źródła w pobliżu Uzès. Mosty, rowy i tunele były tak zaprojektowane, by dostarczać 20 mln litrów wody dziennie, na odległość 50 km. Trafiała ona do zbiornika o średnicy 6 m, skąd rozprowadzana była do domów, term i fontann.  Dwa dolne poziomy służyły jako most, najwyższym płynęła woda.  W I w. Nîmes wyludniło się i akwedukt stał się niepotrzebny. W średniowieczu środkowy poziom służył pieszym, potem jako most dla pojazdów, ale wkrótce zaczął popadać w ruinę. Na szczęście w XIX w. podjęto się jego renowacji. ...

Zamki nad Loarą. Azay-le-Rideau

Dolina Loary to kraina historyczna Francji, na obszarze której znajduje się ponad 300 średniowiecznych i renesansowych zamków oraz pałaców doby oświecenia. Są one prawdziwymi arcydziełami architektury. Wnętrza zamków kryją ogromne kolekcje mebli, gobelinów, obrazów.  Tutaj wszystko jest przesiąknięte historią z życia francuskich królów XVI wieku. 2 grudnia 2000 roku UNESCO wpisało środkową część doliny rzeki, pomiędzy ujściami Maine i Sully-sur-Loire, na swoją prestiżową Listę Światowego Dziedzictwa. Korzystając więc z długiego majowego weekendu i słonecznej pogody postanowiliśmy zwiedzić kilka z tych zamków. Pierwszego dnia pojechaliśmy zobaczyć zamek w Azay-le-Rideau, zwany perłą architektury renesansu. Gilles Berthelot otrzymał tytuł szlachecki i zamek w 1510 roku i rozpoczął jego rekonstrukcję w stylu włoskim. W 1537 r. Franciszek I przejął zamek i ofiarował go swojemu towarzyszowi broni, Antoniemu Raffin. Po rewolucji posiadłość na...