Skip to main content

Ventabren i akwedukt

W sobotnie popołudnie wybraliśmy się do małego miasteczka niedaleko Aix.
Ventabren to jedno z tych prowansalskich miejscowości, które wznosi się na szczycie wzgórza. Stamtąd roztacza się piękny widok na całą okolicę.
Miasteczko spokojne i urokliwe. W centrum znajduje się kościół, muzeum, szkoła, kilka restauracji.
Podobały mi się wąskie uliczki, kolorowe okiennice i drzewa oliwkowe, rosnące prawie koło każdego domu.
W drodze powrotnej zobaczyliśmy jeszcze akwedukt, wzorowany na Pont du Gard. Jest to podobno największy kamienny akwedukt na świecie (393 m długości i 82 m wysokości). Powstawał w latach 1842-1847. O wiele większy od tego starożytnego, ale podobno nie ma tyle uroku:)





Oliwki


i owoce granatu


ruiny zamku na wzgórzu


biało-czerwoni


kule do gry w Pétanque





Comments

  1. Piękne miejsce. Ja kiedyś zamiast w Prowansji wylądowałam w Langwedocji i do dziś nie nadrobiłam. Dzięki za tego posta.

    ReplyDelete
  2. Alez przepiekne miejsce, musze sie tam kiedys wybrac
    Kisses
    Aga

    Check my new post
    www.agasuitcase.com

    ReplyDelete
  3. wow)
    so nice pics)
    great post)
    like your sunglasses)

    Angela Donava
    http://www.lookbooks.fr

    ReplyDelete
  4. Pięknie tam! I jeszcze te oliwki i granaty... :)

    ReplyDelete
  5. Wąskie uliczki sa najwspanialsze :)

    ReplyDelete
  6. I like your Ventabren photos! Looking forward to our class hike on Monday!
    --Kami

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Polskie akcenty w Paryżu

Pomysł na napisanie tego postu zrodził się podczas spacerów po Paryżu. Piszę w liczbie mnogiej, gdyż nie był to jeden spacer. Przemierzając ulice stolicy Francji, zauważyłam, że kilka z nich ma nazwy związane ze znanymi polskimi osobistościami, bądź bezpośrednio z Polską. Zaczęłam więc robić zdjęcia i wrzucać je na moim profilu fejsbukowym.  Zaprzestałam, gdy uznałam, że może to być fajny pomysł na post. Nie wiem, czy Londyn, Barcelona, Rzym mogą poszczycić się aż tyloma nazwami, ale Paryż naprawdę pozytywnie mnie zaskoczył. Piąta dzielnica. Na tej ulicy znajduje się Muzeum Curie, o którym już kiedyś wspominałam ( tutaj) .  Ulica o takiej samej nazwie, jest również w Ivry-sur-Seine. Zaraz obok stacji metra M7.   Na cześć Marii Curie nazwano także skwer, w okolicach Gare D'Austerlitz.   W czwartej dzielnicy, tuż przy dziedzińcu Katedry Notre-Dame, mamy taką oto tablicę.   Za to w pierwszej dzielnicy, ...

Fields of lavender

   Prowansja to region słynący z upraw lawendy. Od połowy czerwca można podziwiać piękne lawendowe pola i upajać się niesamowitym zapachem. Korzystając z ładnej pogody, która na Południu Francji nie należy do rzadkości, udaliśmy się w okolice Lac de Sainte-Croix.    Jezioro zachwyciło mnie pięknym turkusowym kolorem. Jak się później dowiedziałam, jest to sztuczne jezioro zaporowe, powstałe dopiero w 1973 r. Aby je utworzyć zalano okoliczne pola i dwie wioski. Jedną z nich odbudowano 400 m dalej.    Spodziewałam się, że po drodze będzie mnóstwo pól lawendowych, a zobaczyliśmy tylko dwa. Widocznie wybraliśmy się w mniej lawendowe tereny. Pola nie były jeszcze w pełni rozkwitnięte, ale zapach czuć było w powietrzu.    Mimo wszystko warto było pojechać. Zbiory zaczynają się pod koniec lipca, więc mam nadzieję, że do tego czasu wybierzemy się tam ponownie.

Pont du Gard

Pamiętam, że jeszcze jako dziecko, miałam w domu (nadal mam) taką książkę . Pomyślałam sobie wtedy, że fajnie było by zobaczyć wszystkie 100 cudów świata, które tam wymieniono. Do tej pory udało mi się odwiedzić kilka z nich. Jednym z ostatnich był słynny, najwyższy (48 m), rzymski akwedukt.  Mowa oczywiście o Pont du Gard. Zbudowano go w latach 26 p.n.e - 16 p.n.e. z polecenia Marka Agrypy. Akwedukt zaopatrywał Nîmes w wodę, ze źródła w pobliżu Uzès. Mosty, rowy i tunele były tak zaprojektowane, by dostarczać 20 mln litrów wody dziennie, na odległość 50 km. Trafiała ona do zbiornika o średnicy 6 m, skąd rozprowadzana była do domów, term i fontann.  Dwa dolne poziomy służyły jako most, najwyższym płynęła woda.  W I w. Nîmes wyludniło się i akwedukt stał się niepotrzebny. W średniowieczu środkowy poziom służył pieszym, potem jako most dla pojazdów, ale wkrótce zaczął popadać w ruinę. Na szczęście w XIX w. podjęto się jego renowacji. ...